همت انسان‌ها غالباً در بخش مسائل دنيويست ، و از اين رو غم و غصه‌هايشان هم در اين بخش است . كمتر كسى پيدا مىشود كه به خاطر كمبود معرفت و نشناختن وظيفه‌اش در برابر خداوند افسرده شود و لذا حضرت مىگويد چنين همّتى ، را در خود داشتن نشانه كمالست كه هر كسى در برابر خالق متعال از نزديك‌تر نشدن به مقام بندگى ، و غفلت از سپاسگزارى در مقابل نعمت‌هاى بىشمارش ، احساس افسردگى نمايد ، و در يك كلام بازماندن از مسير عشق و محبت الهى و محبوبيت نيافتن در پيشگاهش ، موجب حزن و اندوه وى گردد ، تا اينكه بسوى بندگى و اعمال محبوب خدا همت گمارد . هجدهم : وَاجْمَعْ لِىَ الغِنى والعَفافَ والدَّعَةَ وَالمُعافاتَ وَالصِّحَةَ وَالسَّعَةَ ، والطُّمَأنينَةَ و العافِيِةَ . . . حضرت در اين قسمت به مهم‌ترين نيازهاى هر انسان در زندگى مىپردازد و از خدا مىخواهد همه آنها را يك جا در اختيارش قرار دهد . 1 - الغنى ، بى نياز شدن از ديگران ، 2 - العفاف ، پاكدامنى و آلوده نشدن به حرام و از كسى چيزى در مورد مسائل دنيوى نخواستن ، 3 - الدعة ، خوشى عيش و پاكيزه شدن امورات زندگى ، 4 - المعافات ، آزار و اذيت نديدن از ديگران و به آنها آزار نداشتن ، 5 - الصِّحَة ، سلامتى از هر نوع بيمارى و كسالت ، 6 - السعة ، گشايش و فراخى در زندگى از جهت داشتن رفاه و امكانات لازم ، 7 - الطمأنينة ، آرامش و راحتى و احساس امنيت در ظاهر و باطن ، 8 - العافية ، تندرستى و تحت پوشش كامل خدا واقع شدن . اميد است هموارهء ، توفيق دقت و عمل ، اين نكات را از خداى متعال با توجّهات حضرت وليعصر عليه السلام دريافت كنيم .